Aktualności

9 lutego w Ambasadzie Republiki Litewskiej w Polsce odbył się wieczór poświęcony twórczości Tomasa Venclovy. Witając zebranych gości, Ambasador Republiki Litewskiej w Polsce E. Meilūnas powiedział, że Tomas Venclova zajmują bardzo zaszczytne miejsce w najnowszej hostorii stosunków polsko-litewskich, jako człowiek, który w ciągu ostatnich dwudzietu lat znacząco przyczynił się do zbliżenia obydwu narodów oraz wspólnego poznania i zrozumienia. Podczas wieczoru poeta najwięcej uwagi poświęcił polsko-litewskim kontaktom literackim w XX wieku oraz opowiedział o przyjaźni z urodzonym na Litwie polskim poetą, laureatem nagrody Nobla Czesławem Miłoszem i ujawnił mniej znane fakty o związkach sławnego poety z Litwą. Zdaniem Venclovy, Czesław Miłosz znał trochę język litewski, mógł czytać w tym języku. „Miłosz uczył sę języka litewskiego, czytając Ewangelię, którą znał doskonale“ – powiedział Tomas Venclova. „Czesław Miłosz Wilno zawsze nazywał po litewsku – Vilniusem, on był jednocześnie Litwinem i Polakiem – opowiadał Venclova.

Podczas wieczoru była mowa również o możliwości uczczenia 100. rocznicy urodzin Czesława Miłosza w 2011 roku zarówno w Polsce, jak i na Litwie.

10 lutego Venclova spotkał się z marszałkami Sejmu i Senatu Reczypospolitej Polskiej Bronisławem Komorowskim i Bogdanem Borusewiczem oraz uczestniczył w specjalnym posiedzeniu polsko-litewskiej grupy parlamentarnej. Podczas wizyty Tomasa Venclovy dyskusje dotyczyły kontaktów artystycznych Polaków i Litwinów, stosunków polsko-litewskich, przypomniano znaczącą rolę opozycjonistów i dysydentów w obydwu państwach w okresie okupacji sowieckiej. Tomas Venclova stwierdził również, iż po obydwu stronach wciąż istnieją różne mity i stereotypy, które czasami powodują problemy we współpracy i zachęcił, aby jeszcze bardziej stanowczo starać się je zwalczyć.

T. Venclova urodził się w 1937 roku w Kłajpedzie. W 1960 roku ukończył studia na Uniwersytecie Wileńskim, pracował w Instytucie Historii, wykładał na Uniwersytecie Wileńskim. Od 1976 roku członek litewskiej Grupy Helsińskiej. W 1977 roku wyemigrował do Stanów Zjednoczonych, od 1980 roku profesor literatury słowiańskiej na Uniwersytecie Yale w New Haven. W 1990 roku Tomas Venclova otrzymał Międzynarodową Nagrodę Literacką Vilenica przyznawaną przez Związek Pisarzy Słoweńskich, w 2000 roku został laureatem Litewskiej Nagrody Państwowej za działalność w zakresie kultury i sztuki, w 2005 roku został uhonorowany nagrodą Jadźwinga (główna nagroda Jesieni Poetyckiej w Druskiennikach).

W Polsce Tomas Venclova jest dobrze znany, a jego twórczość często tłumaczona. W 2001 roku działająca w Sejnach Fundacja „Pogranicze“ przyznała mu tytuł „Człowieka Pogranicza“. Tomasovi Venclovie został przyznay tytuł doktora honoris causa UMCS w Lublinie, Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie oraz Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Poeta jest związany z polską kulturą i literaturą, jest m.in. członkiem zespołu redakcyjnego kwartalnika „Zeszyty Literackie“. Jego twórczość często ukazuje się na łamach wspomnianego kwartalnika oraz była drukowana w wydawanym w Paryżu miesięczniku „Kultura“. W języku polskim są wydane następujące ksiązki Tomasa Venclovy: „Dialog o Wilnie“ (wspólnie z Czesławem Miłoszem), „Siedem wierszy“, „Rozmowa w zimie“, „Kształty nadziei“, „Eseje: Publicystyka“, „Wilno: przewodnik“. Pod koniec zeszłego roku ukazała się najnowsza książka Tomasa Venclovy „Wiersze sejneńskie“ (w językach: polskim, rosyjskim, angielskim), w tym roku są tłumaczone wspomnienia poety z podróży po świecie.